Bu bildiride, çocukluk döneminde gelişen bağlanma örüntülerinin bireyin manevi gelişimi ve cinsiyete uyumlu kimlik yapılanması üzerindeki etkileri ele alınmıştır. Nitel araştırma yöntemiyle yürütülen çalışmada, cinsel kimlik karmaşası yaşayan 19 genç bireyin manevi ve psikolojik deneyimleri analiz edilmiştir. Bulgular, güvenli bağlanan bireylerde Allah tasavvurunun sevgi, şefkat ve yakınlık temelli; güvensiz bağlanan bireylerde ise korku, ceza ve uzaklık temelli biçimde geliştiğini göstermiştir. Manevi boşluk, kimlik karmaşası ve intihar düşünceleri temaları; ailedeki sevgi eksikliği, baba figürünün yetersizliği ve anneyle kurulan aşırı bağımlı ilişkilerle ilişkilendirilmiştir. Sonuç olarak, sevgi temelli bağlanmanın hem manevi bağlılığı hem de kimlik gelişimini koruyucu bir unsur olduğu; dini eğitimin korku değil, güven ve rehberlik temelli biçimde aktarılması gerektiği vurgulanmıştır.
