0-24 Ay Dönemi - Müjde Yahşi

İyi akşamlar benim 2 yaşında bir kızım var fakat 1 yıla yakında eşimle ayrı yaşıyoruz boşanma aşamasındayız bu surede çalışmak için birkaç yere iş başvurusunda bulunmuştum ve görüşmeye çağırıyorlar bu sureç te çalışmam doğru olur mu sizce kızımın psikoljisi açısından ona ananesi bakacak

Merhaba,
Pedagojik açıdan özellikle ilk 4 yaş, çocuğun güvenli bağlanma geliştirmesi için kritik bir dönemdir. Bu süreçte çocuğun bakımında öncelikli figürün anne olması daha sağlıklıdır. Eğer zorunlu bir çalışma mecburiyetiniz yoksa, bu yıllarda kızınızın yanında olmanız onun psikolojisi için daha faydalı olur. Ancak mecburiyetiniz varsa, çocuğun düzenli, sevgi dolu ve güven veren bir bakım alması önemlidir. Bu noktada anneanne gibi tutarlı, şefkatli ve güvenilir bir aile büyüğü süreci üstlenebilir. Önemli olan, kızınızın yanında her zaman onu koşulsuz seven, duygusal olarak güven veren bir kişinin varlığını hissetmesidir.

Sevgiyle

İki yaşında kızım var ve yüzümde çizilmedik yer kalmadı kızım şiddet eğilimli vuruyor ısırıyor çimdikliyor fln bazen dayanılmaz derece oluyor bunlar bir türlü bırakmyor bu davranışlarını üstüne gitmiyorum yok kızım yapma annesi canm acıyor ağlarm diyorum ağlama diyor öpüyor busefer birazdan yine severken tırnaklamaya geçiyor.. örneğin babası işten gelince kızını seviyor oda cevap olarak sevecek gibi ellerni götryor yüzünü sıkıp tırnaklyor fln çok can yakıcı oluyor. Elide ağır başkalarnada yapıyor yani ben çok çaresiz kaldım ya sebebini bilmiyorum belkide bizim davranışımızda bi sorun var ben yapı itibari ile tepkisel bi insanım zaman zaman tepkilerim kötü olabiliyor 😞 telafi etmeye çalşyorum iyi anne olmaya çalşyorum ama sanırım beceremiyorum öyle bir çıkmaz ki bazen hüngür hüngür ağlıyorum. Lütfen bi yönlendirme bu davranışların sebebi nedir? Bazı kitaplar okuyorum tamam ama uygulamaya sıra gelince hiçbir şey kitaptaki gitmiyor artık iyice kötü hissetmeye başladım bu gidişat hiç iyi gelmiyor ara ara tırnak yiyor ve burun karıştırması var bu sıra bunlardada bi sebep varmıdır doktora götürmem gerekirmi?

Merhaba,
Öncelikle iyi bir annesiniz ki bunun için bir uzman görüşüne başvurmayı düşünüyorsunuz.

İki yaşındaki çocukların vurma, ısırma, çimdikleme gibi davranışları saldırganlık değil, gelişimsel bir ifade biçimidir. Bu yaş grubunda çocuklar duygularını sözle tam ifade edemedikleri için öfke, sıkıntı veya ilgi ihtiyacını bu tür yollarla dışa vurabilir. Siz tepki verdikçe bu davranışlar artabilir çünkü çocuk, “dikkat çekmenin bir yolu” olarak öğrenir.

📌 Bu süreçte şunlara dikkat edebilirsiniz:

Sakin kalın ve kısa sınır cümleleri kurun: “Canımı acıtıyorsun, vurmak yok.”
Alternatif sunun: Yastığa vurma, top atma, peluş oyuncağı sıkma gibi davranışları yönlendirin.
Tutarlı olun: Bazen izin verip bazen kızmak çocuğun kafasını karıştırır.
Kaygınızı azaltmaya çalışın: Çocuğunuz sizin duygularınızı hisseder, kaygınız ona da yansır.

Bu davranışlar çoğunlukla gelişimsel ve geçici olsa da sizde kaygı ve çaresizlik hissi yoğunlaştığında bir çocuk psikoloğundan destek almanız faydalı olabilir. Böylece hem çocuğunuzun gelişimini yakından değerlendirmiş olursunuz hem de bu süreçte nasıl yaklaşmanız gerektiğini daha net öğrenirsiniz.

Sevgiler

2 buçuk yaşında kızım 1 buçuk yaşında oğlum var kızım oğlumu ısırıyor iktiriyor elinden herşeyi almaya çalışıyor ve herşeye benim o diyor ona nasıl yaklaşmalıyım ? her seferinde uyarıyorum ama bi gelişme yok bazen kızıyorum da

Merhaba,
Yaş aralığı yakın olan çocuklarda kardeş kıskançlığı ve rekabet çok doğal bir durumdur. Özellikle büyük çocuk, kardeşin dünyaya gelişiyle birlikte anne-babanın ilgisini paylaşmakta zorlanabilir. Bu nedenle “benim olsun” tepkisi, aslında ilgi ve sevgi ihtiyacının dışavurumudur.

Bu süreçte dikkat edebilecekleriniz:

Büyük çocuğunuza özel zaman ayırın. Onunla baş başa geçirdiğiniz kısa süreler bile kıymetlidir.
Küçük kardeşe bakım verirken, büyük çocuğu da küçük görevlerle sürece dahil edin.
Davranışı engellerken kızmadan, sakin ve net olun: “Isırmak yok, bu canını acıtır.”
Çocuğunuzun duygularını anlamlandırın: “Kardeşinle paylaşmak zor geliyor, seni anlıyorum.”

Kardeş kıskançlığı, sağlıklı gelişimin bir parçasıdır. Önemli olan, bu duyguların kabul edilmesi ve çocuğa doğru şekilde rehberlik edilmesidir.

Sevgiyle

merhaba İki yaş dört aylık bir oğlum var. Bir ay evvel işe başladım . Sabah sekizden öğlen bire kadar gidiyorum. Güvenli bağlanmak için çabalayan bir anneyim oğlumu kademeli olarak sütten kestim. Oğlumla ilgilenen bir teyzemiz var ama zaman zaman yanımda da götürüyorum. Oğlumun davranışları değişmeye başladı. Aramızdaki ilişkinin bozulmasından çok korkuyorum ne yapabilirim yardımcı olursanız çok sevinirim.

Merhaba,
0–2 yaş dönemi güvenli bağlanma sürecidir, 2–4 yaş dönemi ise ayrışma ve bağımsızlaşma sürecidir. Çocuğunuz şu an bu iki gelişim evresinin geçişindedir.

Güvenli bağlanmanın temel yapı taşı tensel temastır. Siz zaten bu konuda özenli davranmışsınız. Sabah saatlerinde işe gitmeniz, günün diğer zamanlarını birlikte geçirerek dengelenebilir. Eve geldiğinizde çocuğunuzla kaliteli zaman geçirmeniz, oyun oynamanız ve fiziksel temas kurmanız bu bağın devamlılığını destekler.

Kaygılarınızın yoğun olması çocuğunuza da yansıyabilir. Kaygınızı azaltmaya çalışın, ilişkinizin bozulmasından korkmayın. Çocuğunuz sizinle olan bağı hisseder ve bu bağ bir iş saatinden ötürü zedelenmez.

Sevgiyle

Merhaba hocam. Benim 11 aylık oğlum Var. Bir türlü katı yiyeceklere geçemedik. Hatta çorba tarzı yemekleri bile yemiyor. Sadece anne sütünden besleniyor. Geceleri ise uyku düzeni çok bozuk akşam 9 gibi yatırıyorum sabaha kadar 5-6 defa uyanıyor. Gündüz 2 defa uyuyor. Yardımcı olursanız sevinirim. Nasıl bir yol izlemeyelim ?

Merhaba,
Her çocuk anne sütünden sonra normal beslenmeye geçişte farklı bir hızda ilerler. Bazı bebeklerde bu süreç biraz daha sancılı olabilir. Katı gıdaya geçişte yaşanan zorluklar genellikle uyku düzenini de olumsuz etkiler.

Öncelikle, çocuğunuzun yaşına uygun gelişimi ve sağlık durumu açısından bir çocuk doktorunun görmesi önemlidir. Kansızlık, barsak parazitleri, reflü, çinko eksikliği, enfeksiyonlar veya metabolik sorunlar iştahsızlığa yol açabilir. Bu tür ihtimallerin ekarte edilmesi gerekir.

Tıbbi bir sorun saptanmazsa, beslenme güçlüğünün psikolojik kökenli olabileceğini düşünebiliriz. Çocuğunuzun yaşadığı ayrılık kaygısı, huzursuzluk veya anneye bağımlılık gibi duygusal faktörler de yeme davranışını etkileyebilir.

Beslenme alışkanlığını kazandırırken sabırlı olun, baskı yapmaktan kaçının. Çocuğunuzun hazır oluşunu göz önünde bulundurun ve küçük adımlarla ilerleyin.

Sevgiyle

Oğlum 23 aylık ve yaklaşık 15 aylıktan beri sürekli arkadaşlarına vuruyor. İlk olarak ısırmayla başladı saç çekmeyle devam etti. Şimdi ise vuruyor elindeki nesneleri fırlatıyor. Mutluyken de yapıyor. Arkadaşı oyuncağını alınca, arkadşı onu dinlemediğinde onu anlamadığında vuruyor. Henüz tam olarak konuşamadığı için de sadece onu annesi olarak bn anlıyorum. Yardımcı olursanız çok sevinirim

Merhaba,
2 yaş civarında çocukların duygularını sözel olarak ifade edememesi sıkça görülen bir durumdur. Konuşma becerisi yeterince gelişmediğinde, çocuk duygularını vurma, ısırma, nesne fırlatma gibi davranışlarla dışa vurabilir. Bu, kalıcı bir saldırganlık değil, iletişim becerilerinin gelişmemiş olmasından kaynaklanan geçici bir evredir.

Bu süreçte yapabilecekleriniz:

Sakin ve net sınırlar koyun: “Vurmak yok, bu canını acıtır.” gibi kısa cümlelerle sınırlandırın.
Alternatif ifade yolları öğretin: Oyuncağı paylaşamadığında “benim” ya da “ver” gibi basit kelimeleri kullanmasına rehberlik edin.
Model olun: Sakin iletişim kurarak, çocuğunuza öfkeyi ifade etmenin farklı yolları olduğunu gösterin.
Fiziksel ceza ya da yoğun kızgınlıktan kaçının: Çünkü bu, davranışı azaltmak yerine artırabilir.

Konuşma becerileri geliştikçe bu tür davranışların azaldığını göreceksiniz. Ancak davranışlar çok yoğun, süreğen ve çocuğun sosyal ilişkilerini olumsuz etkiler düzeydeyse bir çocuk psikoloğundan destek almanız faydalı olabilir.

Sevgiyle

merhabalar. yiğenim 21 aylık. tırnak yeme alışkanlığı oluştu yaklaşık bir aydır dönem dönem tırnağını yiyor. aslında tam olarak yemek değil parmağını hatta bazen parmaklarını ağzına göturüp alt dişine doğru baskılayarak çekiyor. bi ara bırakmıştı şimdi tekrar yapmaya başladıç biz dikkatini dağıtmaya çalışıyoruz. ama bş yerlerde hata mı yapıldı diye de düşünmeye başladık. anne çalısıyor. acaba güvenli bağlanma da mı problemi var diye aklımıza geldi. anneye aşırı düşkün . ama anne işe giderken her seferinde açıklmaa yaparak gidiyor. kaçma yöntemini asla kullanmıyor. tedirginiz.

Merhaba,
4 yaş altındaki çocuklarda görülen tırnak yeme davranışı çoğunlukla ciddi bir ruhsal sorun olarak değerlendirilmez. Bu yaş grubunda tırnak yeme genellikle taklit, merak veya duygusal gerilimle baş etme yolu olabilir.

0–2 yaş döneminde anne göğsünden yeterince doyum alamayan çocuklar bazen parmak emme veya tırnakla oynama gibi davranışlarla kendilerini rahatlatabilir. Ayrıca annenin işe gitmesi, ayrılık kaygısını tetikleyebilir. Bu durumda çocuk, duygusal gerginliğini tırnak yeme yoluyla ifade ediyor olabilir.

Bu süreçte yapabilecekleriniz:

Davranışı çok büyütmeden, dikkatini başka etkinliklere yönlendirin.
Çocuğa meşgale sunun; oyun, oyuncak veya yaşına uygun aktivitelerle ilgisini dağıtın.
Anne işe giderken açıklama yaparak ayrılmaya devam etsin. Bu, çocuğun güven duygusunu destekler.
Davranış şiddetlenir, süreklilik kazanır veya fiziksel zarar vermeye başlarsa bir çocuk psikoloğundan destek almak faydalı olur.

Endişelenmeyin, bu yaş grubunda görülen tırnak yeme davranışı çoğunlukla geçici bir evredir.

Sevgiyle

merhabalar 19 aylık kızım var uykuya geçişte ve gün içerisinde çok huzursuz olunca emzik emiyor, emziği ne zaman bıraktırmak doğru olur ? Şimdiden teşekkür ediyorum.

Merhaba,
Emme refleksi bebeklerde doğuştan gelen ve yaklaşık 2 yaşına kadar devam eden doğal bir ihtiyaçtır. Özellikle anne sütü almayan bebeklerde emzik, bu refleksi karşılamak için faydalı olabilir.

Emzik kullanımının 2 yaşına kadar devam etmesi normal kabul edilir. 24. aydan sonra ise kademeli olarak bırakılması önerilir. Çünkü uzun süreli emzik kullanımı, diş yapısı ve ağız gelişimini olumsuz etkileyebilir.

Emziği bırakma sürecinde:

Birden kesmek yerine aşamalı olarak azaltın.
Emziği sadece uykuya geçişte kullanmaya yönlendirin.
Çocuğunuzun duygusal ihtiyacını oyun, sevgi ve yakın temasla karşılamaya çalışın.

Kaygılanmanıza gerek yok. Doğru zamanda ve sabırlı bir süreçle emziği bırakmanız mümkündür.

Sevgiyle

Merhaba 22 aylık oglum var ama bir turlu bagirmadn yapamiyorun yapma dediklerimi yapiyor yemek yeme konusu sikinti bnde istemden bagirirom sonra cok uzuluyrun nasil bu sorunu halledecm bilmyrm. Cok pismn oluyrm bagrnca otrup agliyorm sonra. Hayir dedigmin cogunu yapmio ama kndine zarar verecek oynlar oynamk isdyr hayir diorm sana zarar verir diorun aglamaya baslio direnio onnla bersber bnde direniorm ama snra sabrim kalmio bagiriorm nasil bagrmadn yapicm yardimci olabilit misnz tesekkurler.

Merhaba,
Çocuğunuz iki yaşına yaklaşmış ve bu dönem psikolojide “özgürlük dönemi” olarak adlandırılır. Çocuk, sınırlarını test eder, istediğini yapmakta ısrarcı olur ve kurallara karşı yoğun tepki gösterebilir. Bu, gelişimin doğal bir parçasıdır.

Bu süreçte:

Öncelikle siz sakin kalmaya çalışın. Çocuğunuz sizin duygularınızı aynalayarak öğrenir.
Kısa ve net cümlelerle sınır koyun: “Hayır, bunu yapamazsın.”
Alternatif sunun: Tehlikeli bir şey yapıyorsa, güvenli başka bir etkinliğe yönlendirin.
Bağırmak yerine tutarlı bir tavır sergileyin. Bağırmak hem çocuğunuzu korkutur hem de davranışı azaltmaz.

Kendinizi çok zorlandığınızda kısa bir mola vermek, çocuğunuzu güvenli bir ortamda bırakıp nefes almak faydalı olabilir. Unutmayın, bu dönem geçici ama sınır koyma konusunda tutarlı olmanız çocuğunuzun sağlıklı gelişimi için çok önemlidir.

Sevgiyle

merhaba hocam benim 3 aylık bebeğim var ama uyku problemi var hiç uyumuyor uykuya dalamıyor. karni tok gazi yok alti temiz ama sureklj ayakda sallanmak istiyor sallamayı birakip yatağa koyduğumda uyanıyor bi oneriniz varmi acaba

Merhaba,
Yeni doğan bebekler dünyaya geldikten sonraki ilk aylarda uyku düzenini oluşturmakta zorlanır. Bu dönemde gece-gündüz farkını henüz ayıramazlar. Bu nedenle sık uyanmalar ve uykuya dalmada zorluk yaşanması normaldir.

Bebeğinizin uyku düzenini desteklemek için:

Gündüzleri kısa sürelerle uyanık kalmasına izin verin, gece ise ortamı daha sakin ve loş tutun.
Uyku öncesinde banyo, ninni, hafif masaj gibi rutinler oluşturun.
Sallamayı bir alışkanlık haline getirmemek için kademeli olarak azaltmaya çalışın. Bunun yerine beşiğe koyup hafifçe dokunarak güven vermek daha sağlıklıdır.

Zamanla bebeğinizin biyolojik saati gelişecek ve uyku düzeni daha da oturacaktır. Sabırlı olmanız ve düzenli bir uyku rutini oluşturmanız bu süreci kolaylaştıracaktır.

Sevgiyle

Sizden bir öneri istiyorum allah rızası için. 2 yaşında oğlum var ve sürekli akranlarına ve biz anne babasına eliyle vuruyor ya da elindeki şeyleri fırlatıyor. Tepki gösterincede oyun sanıp gülüyor ve devam ediyor. Gözlerine bakıp hayır yapmamalısın, insanların canını acıtmaya hakkın yok, böyle fırlatınca vurunca canımızı acıtıyorsun, bunu yapma lütfen! diye sürekli telkinde bulunuyorum ama nafile… Bazen sabrım tükeniyor ve bağırıyorum ama o karşılık olarak gülüyor ve devam ediyor. Ne yapacağımı bilmiyorum sevgi dolu bi ortamda yaşıyor. Neden böyle yaptıgını anlamaya çalışıyorum ama olmuyor. Durduk yere patt diye vuruyor, nedenini çözemiyorum ve çok üzzülüyorum. Lütfen yardım istiyorum psikoloğa götürdüm yapabileceğiniz sadece engellemek net tavır sergilemek dedi. Yapıyoruz ama işe yaramıyor?

Merhaba,
Çocuğunuz şu anda psikolojide “özgürlük dönemi” olarak adlandırılan gelişim evresindedir. Bu dönemde çocuklar, kendilerine konulan sınırları test eder ve çoğu zaman denileni tam tersini yaparlar. Bu, gelişimsel olarak beklenen bir süreçtir.

Burada dikkat etmeniz gereken noktalar:

Çocuğunuzun davranışına tamamen tepkisiz kalmak doğru değildir. Net, kısa ve tutarlı şekilde sınır koymalısınız: “Vurmak yok.”
Tepki verirken öfkeyle değil, sakin ve kararlı bir tavırla yaklaşın. Bağırmak davranışı pekiştirir, azaltmaz.
Çocuğunuza alternatif sunun: Öfkeli olduğunda yastığa vurması ya da oyuncak kutusuna top atması gibi kabul edilebilir yollar gösterebilirsiniz.
Çocuğunuzun duygularını anlamaya çalışın: “Kızdın, oyuncağını paylaşmak istemedin” diyerek duygusunu kelimeyle ifade etmesine rehberlik edin.

Bu davranışların amacı sizi üzmek değil; çocuğunuz sınırları öğrenmeye ve çevresini keşfetmeye çalışıyor. Tutarlı, sakin ve sabırlı olduğunuzda bu dönemin zorlukları aşılacaktır.

Sevgiyle

İyi günler. Ben Tuba 2 cocuk2 annesiyim birisi1 yasinda digeri ise 3 yasinda adi Hasan biraz yasitlarina göre konusmasi geri diye cocuk gelisim uzmani kresi onerdi daha baslayali 3 ay faln oldu hemn hmn her istedigi soyluyor fakat surekli bi vurma hali kardeşine itip kakmak onunla oyun oynamak isityo sanirsam ama istedigi olmadığı zamanda bu sekilde davranio inanin ona bagirmamk icin sinirimden oturup agladigim zamanlarim Var surekli birseyi inat edip istemesi Kardesine vurma dediysem kax. Kere uyardiysam yine ayni ceza verdim koltuk cezasi bagirdim yine olmadi kicina vurdum yine olmadi konuştum guzel guzel anlattım yok napmam gerektigini bende bilmiorum aramizda yatio hala simarik bi . Bebek gibi ufaklik ne yaparsa onu yapio. Netten cok araştırdım 3 yas sendrom ayni ozellikleri. Tasiyor bagirmasi faln Konusana kadr hep bu sekilde davraniodu zaten kendini ifade edemio diyordum ama anlatıo su an yine aynisi yapio.Artik bagira bagira sesimden korkar oldu.Bagirinca korkuo2 heralde biyerlere saklanmaya calisio.Bagirmadan da dinlemior beni bu sefer korkak bi çocuk olucak die bn endiseleniorum

Merhaba,
Konuşma gelişiminde gerilik yaşayan çocuklarda en olumsuz etkilerden biri uzun süreli ekran kullanımıdır. TV izleme süresini kısıtlamanızı, bunun yerine her gün düzenli olarak masal ve hikâye okumanızı öneririm. Sohbet ederek, birlikte oyun kurarak ve dinleyici olarak Hasan’ın konuşma becerilerini destekleyebilirsiniz.

Vurma davranışına gelince; bu yaş grubu duygularını sözel olarak ifade edemediklerinde vurma ya da itme davranışına başvurabilir. Bu durum, kalıcı bir saldırganlık değil, gelişimsel bir dönemin yansımasıdır. Ancak bağırmak ya da ceza vermek çözüm getirmez; tam tersine çocukta korku ve inat gelişimine sebep olur.

Bu süreçte yapabilecekleriniz:

Vurma davranışına sakin ve net sınır koyun: “Kardeşine vurmak yok, bu canını acıtır.”
Alternatif yollar gösterin: “Kızdığında bana söyleyebilirsin.”
Sevgi ve sabırla yaklaşın. Çocuğunuzun davranışlarını, gelişim döneminin doğal bir parçası olarak görün.

Bağırmak yerine sabırlı ve tutarlı bir yaklaşım sergilemeniz, hem çocuğunuzun güven duygusunu destekleyecek hem de davranışlarını düzenlemesine yardımcı olacaktır.

Sevgiyle

Merhaba benim ismim ulku benim 19 aylik bir kizim var kkızımı çok istemrme ragmen emziremedim .dogumdan sonra cok guzel sutum vardi fakat bir kac kez sutum tikandi lohusalik duygusalligi ve kizima duyduğum yogun sevgi sebebi ile cok asiri uzuldum stres uzuntu neden sutum azaldi derken cok ugrastim ama sutum kesildi .kizimi ancak on bes gun kadar emzirebildim bu benim kizimla aramdaki bagi zedelermi yani emIrmeyle bebek anneye baglanir diyolar ya benim kizim bana baglanamaz mi ? Birde ben caliaiyorum devlet memuruyum sekiz bes mesai ile calisiyorum calistigim icin kizim benden kopuk olur mu bu onu cok uzer mi birakip gidiyorlar diye hisseder mi acaba cevaplarsaniz cok memnun olurum tesekkur ederim

Merhaba,
Emzirmek, anne-bebek bağlanmasını kolaylaştırsa da bağ kurmanın tek yolu değildir. Güvenli bağlanmanın esas temeli sevgi, ilgi, tutarlılık ve ten temasıdır. Bebeğinizle kurduğunuz temas, göz teması, sarılma, kokunuzu hissetmesi ve sizin yanında olduğunuzu bilmesi bağlanmayı güçlendirir.

Çalışıyor olmanız bağ kurmanıza engel değildir. Önemli olan, işten döndüğünüzde kızınızla geçirdiğiniz zamanı kaliteli kılmanızdır. Ona sarılmanız, oyun oynamanız ve duygusal ihtiyaçlarını karşılamanız güvenli bağ için yeterlidir.

Bebeğinizin size duyduğu ihtiyaç yalnızca beslenme değil; aynı zamanda kokunuzu, dokunuşunuzu, ilginizi ve şefkatinizi hissetmektir. Bu nedenle kendinizi suçlu hissetmenize gerek yok. Düzenli, sevgi dolu ve tutarlı bir ilişki, emzirmesiz de güvenli bağlanmayı destekler.

Sevgiyle

Merhabalar 22 aylık oğlum var ve bu dönemde beni gerçekten çok yoruyor sürekli onunla oynamamı yanında oturmamı ve başka birşey yapmamı istemiyor dışarı çıktığımızda ise gezmek için gittiğimiz bir yerde çok sorun yaşamıyorum ama eğer gittiğimiz yer bir ev oturması ise hele de orda hemen hemen yaşıt çocuklarda varsa kesinlikle anlaşamayıp benimde yanında oturup oynamamı istiyor Kendi evimin içinde ev işlerine düzene çevremdekilerin söylediğine göre düşkün bir anneyim ve buda çocuğu etkiliyor sürekli yapma etme dokunma gel hayır diyen bir anne var evin içinde yapmam gerekenleri bir uzmandan öğrensem daha çok uygulayacağıma çocuğumu iyi yetiştireceğime eminim gün içerisinde çocuğumla neler yapabilirim ona nasıl davranmalıyım topluma girdiğimizde ona karşı nasıl bir davranış sergilemeliyim ve saatlerce süren öğünlerimiz var lokmayı ağzında saatlerce tutabiliyo hele de ardından bi hapşuruk gelirse iyi bir fırça yiyo Yardımlarınızı bekliyorum

Merhaba,
İki yaşına yaklaşan çocuklarda anneye yoğun bağımlılık, sürekli ilgi isteme ve yalnız oyun oynamakta zorlanma sıkça görülen bir durumdur. Bu, gelişimsel olarak beklenen bir evredir ve zamanla azalacaktır.

Bu süreçte:

Çocuğunuza kısa süreli ayrılıklar yaşatın. Misafirlikte ya da dışarıda yanınızdan kısa süre uzaklaşmasına fırsat verin.
Onu oyunlara dahil edin, başka çocuklarla oynaması için teşvik edin ama zorlamayın.
Ev içinde sınırlar koyun. Her istediğinde yanında oturmak yerine, “Şimdi sen oyna, ben buradayım.” diyerek güven verin.
Yemek konusunda baskıcı olmayın. Lokmayı uzun süre ağzında tutmak, bazen inatlaşmanın bir göstergesi olabilir. Küçük porsiyonlarla başlayın, çocuğunuzun hazır olduğunda yemesine izin verin.

Tutarlı, sakin ve sevgi dolu yaklaşımınızla çocuğunuz zamanla daha bağımsız oyun kurmaya ve yeme düzeni kazanmaya başlayacaktır.

Sevgiyle

Merhaba 15aylık bir oğlum var doğdugundan beri onu tv ye mahkum ettim kimsem olmadığından dolayı iş yapabilmek için onu hep tv önüne koydum. Sevdiği çizgiflimler ve reklamlar harici çokta bakmıypr tv ye. Oyuncaklarına yöneliyor. Arada gözümün içine bakıp gülümsüypr yanıma geliyor. Sonra farkettimki benle oyun oynamak istiyor. İnternette biçok şey okudum ve psikolojim bozuldu. Oğlum ben ona göstermeden 13aylıkken oda kapısını açtı. Yakalamacılık. Ce ee oyunları. Gizlenmeç. Araba sürmeyi çok seviyor. Araba sürerken dielim yolda başka bi nesne gördü elindekini atıp direk ona yöneliyor. Fakat benim sorum tv izlerken ve oyun oynarken ona ismiyle seslendiğimde bana bakmıyor yada sonra geç dönüyor bana. Bazen hiç dönmüyor. Onun dışında oyun oynarken ismini drrsem bakıyor veya farklı bi odadayken seslensem yanıma geliyor. Acıktıgında yere düştüğünde ağlıyor. İştahı yerinde herşeyi deniyor ama tadını begenmediğini yemiyor. Birde sevindiğinde ellerini sağa sola çırpıyor.kendi etrafında zaman zaman dönüyor. Başı dönüo gözlerini kapıo amanhoşunada gidior. Anne. Baba. Mama. Cici. Dede bazen bikaç hece agzında birleltrio anlamsız. Gagıılna. Hakkı gbi.komsumuzun yeni doğan oğlunu kucagıma aldıımda yerinden fırlayıp aglamaya onu aşağı itiştirmeye başladı kollarıyla beni al yaptı. Bi yazıda eger etrafında dçnüorsa kuş gbi kanat çırpıyprsa ismine zaman zaman bakmıyorsa kesin otistiktir yazıodu. Endişem otizm olabilirmi. Yoksa yersiz bir endişemi. Çocugum yalnız büyüyor. Patka çıkartmaya çalışıyorum. Yakalama oyununu sevip yeni bi çocukla oynaya biliyr ama hemen başka bi nesne görse ona göneliyor. Yeni bi eve gitsek insanlardan çok rşyaları evi dolanmaya başlıyor. Bu normalmi. Size göre otizm belirtileri varmı çocugumda.

Merhaba,
Çocuğunuzda gözlemlediğiniz davranışların bazıları gelişimsel sürecin doğal bir parçası olabilirken, bazıları ise otizm spektrum bozukluğu açısından değerlendirilmesi gereken işaretler olabilir.

Dikkat edilmesi gereken noktalar:

Göz teması kurmama veya sınırlı kurma
İsme tepki vermeme
Sözel iletişimde gerilik
Tekrarlayıcı hareketler (el çırpma, dönme, sallanma gibi)
Oyuncaklarla amaçlı oyun kurmama
Sosyal ortamlarda yaşıtlarının gerisinde kalma

Bu belirtiler kesin tanı anlamına gelmez. Ancak gözlemleriniz, çocuğunuzun gelişimini bir çocuk nöroloğu veya çocuk psikiyatristi tarafından değerlendirmeyi gerekli kılmaktadır.

En doğru adım, çocuğunuzu vakit kaybetmeden bir uzman hekime götürmenizdir. Erken değerlendirme ve gerekirse erken müdahale, gelişimsel destek açısından çok önemlidir.

Sevgiyle

16aylık oplum halı yünlerini kopartıp kopartıp yiyo. 7aylık başladı yerde buldugu saçı yünü yemeye. Saçı bırakyı bi nebze. Ama yünlü yelek giydiremiyorum. Halıları örttüm. Halı tüyü yiyip duruyo. Nasıl engel olabilirim. Yada sorunu ne olabilir.

Merhaba,
Çocuklar 2 yaşına kadar çevrelerini tanımak için ellerine geçen nesneleri ağızlarına götürebilirler. Bu, gelişimsel bir keşif davranışı olabilir. Ancak halı yünü gibi yenmeyen maddeleri yeme davranışı (pika), bazen altta yatan bir soruna da işaret edebilir.

Özellikle demir, çinko, vitamin eksiklikleri bu tür davranışlara neden olabilmektedir. Bu nedenle öncelikle bir çocuk hekimi tarafından gerekli kan tahlilleri yapılarak besin eksikliği olup olmadığı kontrol edilmelidir.

Eğer tıbbi bir eksiklik saptanmazsa, bu davranışın psikososyal kökenli olabileceği düşünülür. Çocuğunuzun duygusal ihtiyaçlarını yakından gözlemlemeniz ve gerekirse bir çocuk psikoloğundan destek almanız faydalı olur.

Sadece çocuğunuzu engellemeye çalışmak sorunu çözmez. Asıl önemli olan, davranışın altında yatan nedeni bulmaktır.

Sevgiyle

Iyi akşamlar dörtbuçuk yaşındaki kızım ile yeniden bağlanma sürecine girdik 18 aylık da oğlum var ve bu süreçte çok fazla zorlandığım zamanlar oluyor yeniden güvenli bağlanma ile ilgili destek almak istiyorum teşekkür ederim

Merhaba,
Yeniden bağlanma süreci, çocuğunuzla ilişkinizi onarmak ve güveni yeniden tesis etmek için önemli bir adımdır. Bu süreçte özellikle 4–5 yaş grubu çocuklar, kardeşin varlığı nedeniyle anneye daha fazla ihtiyaç duyabilir. Bu da sizi hem fiziksel hem de duygusal olarak zorlayabilir.

Öneriler:

Kızınızla birebir zaman geçirmeye özen gösterin. Gün içinde kısa da olsa yalnızca ona ayırdığınız özel anlar, güven duygusunu pekiştirir.
18 aylık oğlunuzun ihtiyaçları yoğun olsa da kızınızı sürece dahil edin. Küçük sorumluluklar vermek (oyuncak vermek, küçük görevler üstlenmek) onu dışlanmış hissettirmez.
Yeniden bağlanma sürecinde sabır çok önemlidir. Çocuğunuzun duygularını kabul edin, kaygılarını anladığınızı hissettirin.

Zorlandığınızda bir uzmandan destek almanız süreci daha sağlıklı yönetmenizi sağlayacaktır. Unutmayın, güvenli bağlanma sevgi, tutarlılık ve sabırla pekişir.

Sevgiyle

Oglum 2 yasinda babamiz 5 de kalkmasini bahane edip cocugmuzla ilgilenmiyor. 4 de geldigi gibi uyuyor ve 8 ya da 9 gibi sevdigi film veya mac icin kalkiyor. Sofra ose hazir iken kalkiyor. Oglum hiperaktif bi cocuk ve yarim saatte hazirlayacagim yemek 1.5 – 2 saati asiyor. Dokme kirma vurma huyu cok . Dun aksam babami uyandiginda oglum etrafinda kosuyor uzerinde zipliyor babacim diye defalarca sesleniyor ama babasi donup bakmaz bakmadigi gbi yakasindan tutup havaya kaldirip kizarak asagi indiriyor . O vakitte kumandayi alip kosarak uzaklasti . Ben gel bebegim diye seslenirken babasi kufur ederek kumandayi istedi. Onu ozledigini oyun oynamak istedigini soylediginde bana da kizdi . Konusmak care degil. Kavga cozum degil. Cocugumda babasina cekiyor onun gibi hircin. Soz dinlemez . Herseye zarar veriyor bagiriyor. Oturup oyun oynamaya calisiyorum bi yere kadr . Saklanbac oynuyoruz bi yere kdr . Ben yorulup oturdgumda o etrafa zarar veriyor. Gucum yetmiyor artik 10 kg verdim . Yardim ederseniz sevinirim .

Merhaba,
2 yaş, çocukların enerjilerinin çok yüksek olduğu ve ebeveyn ilgisine en çok ihtiyaç duydukları bir dönemdir. Çocuğunuzun hareketliliği gelişimsel olarak normaldir. Ancak babanın ilgisizliği ve sert tavrı çocuğunuzun duygusal güvenini olumsuz etkileyebilir.

Bu süreçte dikkat edebilecekleriniz:

Çocuğunuzun ihtiyaç duyduğu sevgi ve ilgiyi babasıyla paylaşmaya çalışın. Babasının küçük ve kısa süreli de olsa oyunlara katılması, bağlanmayı güçlendirir.
Babayla iletişimde sabırlı olun. Onu yargılamak yerine, çocuğunuzun ihtiyaçlarını anlatın ve küçük adımlar atması için cesaretlendirin.
Çocuğunuzun enerjisini yönlendirmek için güvenli alanlarda oyun oynatın. Böylece hem hareket ihtiyacını karşılar hem de hırçınlığı azalır.
Eşler arası iş bölümü önemlidir. Tek başınıza üstlendiğinizde bu yük ağır gelebilir. Paylaşım ve denge çocuğunuzun sağlığı için gereklidir.

Çocuğunuzun babasıyla kuracağı bağ tamamen kaybolmaz; tutarlı çabalarla yeniden güçlenebilir. Sizin sakin, sabırlı ve yapıcı yaklaşımınız bu süreci kolaylaştıracaktır.

Sevgiyle